به تازگی داروی جدیدی برای درمان بیماران مبتلا به آلزایمر ساخته شده است. محققان بر این باور هستند که این دارو توانسته است امیدوارکننده‌ترین نتایج را در مبارزه با این بیماری از خود نشان دهد.

این دارو رسوب‌های آمیلوئید – پروتئین‌های سمی مربوط به شروع آلزایمر- را هدف قرار می‌دهد. پس از گذشت ۱۲ ماه هیچ اثری از این پروتئین‌ها دیده نمی‌شود. ضمن این که پس از ۶ ماه مصرف این دارو، علایمی مانند ضعف حافظه روند آهسته‌تری به خود گرفته است.  

"استفان سالووی" (Stephen Salloway) از متخصصان مغز و اعصاب بیمارستان باتلر پراویدنس می‌گوید: "طی ۲۵ سال تحقیق در زمینه‌ی درمان آلزایمر، این بهترین خبری بود که با آن مواجه شدیم. چرا که می‌تواند برای بیماران مبتلا به آلزایمر و خانواده‌های آن‌ها امیدوارکننده باشد."

"راجر نیچ" (Roger Nitsch)، از محققان دانشگاه زوریخ سوییس و عضو این تیم پژوهشی می‌گوید: "در مقایسه با نتایج مطالعات قبلی که در این زمینه صورت گرفته است، میزان اثر این دارو بی‌سابقه است."

نتایجی مشابه این بررسی روی موش‌ها هم مشاهده شد. به این ترتیب که پس از پایان دوره‌ی درمانی آدوکانوماب مغز موش‌ها از رسوب آمولوئید پاک‌سازی شد.

"اریک ریمان" (Eric Reiman) محقق فعال در زمینه‌ی آلزایمر از موسسه‌ی Banner Alzheimer در فونیکس آریزونا می‌گوید: "این دارو بیشترین تاثیر را در مقابله با رسوب‌های آمولوئید از خود نشان داده است. این یافته بسیار قابل توجه بوده و پیشرفت مهمی به شمار می‌آید."

تاکنون علت بیماری آلزایمر برای هیچ کسی به طور کامل شناخته نشده است. تنها دو عامل برای این بیماری تشخیص داده شده که مربوط به تجمع دو نوع ضایعه‌ی مغزی است. یک ضایعه، رسوب‌های امولوئید (یا پلاک‌ها) و دیگری کلاف‌های عصبی رشته‌ای (neurofibrillary tangles) است.

رسوب‌های آمولوئیدی در بین نورون‌ها جای می‌گیرند و به شکل خوشه‌های متراکم موکول‌های بتا-آمولوئید در‌می‌آیند. مولکول‌ بتا-آمولوئید نوعی پروتئین چسبنده است که به راحتی تشکیل توده می‌دهد. کلاف‌های عصبی رشته‌ای هم به علت معیوب شدن پروتئین‌های تاو در داخل سلول‌های عصبی شکل می‌گیرند. 

این امر باعث اختلال در رساندن مواد ضروری به مغز شده که منجر به بروز کاهش حافظه و بیماری آلزایمر می‌شود.

سال‌ها است که در مورد نقش رسوب‌های آمولوئیدی و کلاف‌های عصبی رشته‌ای بحث می‌شود اما هنوز هم معلوم نیست که کدام یک نقش غالب‌تری در این بیماری دارند.  

با این حال، نتایج آزمایش جدید نشان می‌دهد که چنانچه بیمار از شر رسوب‌های آمولوئید خلاص شود، شانس به تاخیر انداختن روند پیشرفت بیماری را پیدا خواهد کرد. محققان توانسته‌اند روند کاهش زوال شناختی را در ۹۱ بیمار تحت درمان این روش مشاهده کنند.

نیچ در یک بیانیه‌ی مطبوعاتی توضیح داده است: "آدوکانوماب اثرات مثبتی در علایم بالینی از خود نشان داده است. در حالی که گروه بیمارانی که ماده‌ی دارونما به آن‌ها تزریق شد، با زوال شناختی قابل توجهی مواجه شدند. از طرفی در بیماران تحت درمان با آنتی بادی، نوعی روند پایدار در توانایی‌های شناختی مشاهده شد."

نتایج به دست آمده قطعا هیجان‌انگیز خواهد بود، اما زمان لازم است تا دفعات تکرار آن‌ها بیشتر شده و آزمایش‌ها روی بیماران بیشتری انجام شود. این تیم تحقیقاتی در حال حاضر با ۲۷۰۰ بیمار ۲۰ کشور مختلف وارد همکاری شده است تا آن‌ها را تحت یک دوره‌ی درمانی ۱۸ماهه قرار دهد. انتظار می‌رود که نتایج این بررسی تا سال ۲۰۲۰ اعلام شود.

"جیمز پیکت" (James Pickett)، سرپرست تحقیقات انجمن آلزایمر (که مشارکتی در این پژوهش ندارد) در این باره می‌گوید: "این نتایج، دقیق‌ترین و امیدوارکننده‌ترین روش درمانی را در بهبود بیماری آلزایمر از خود نشان داده‌اند.

هیچ کدام از روش‌های درمانی موجود به طور مستقیم در روند توقف بیماری دخالت نداشته‌اند و این دارو توانسته است با حذف عامل آمولوئید، گام قابل توجهی در درمان این بیماری بردارد."